كند و از كسى نام نبرد و مثالى براى وى گفته بود و عدالت را توصيف كرده بود . فرستاده نهانى به خراسان رسيد و كسانى دعوت او را پذيرفتند و چون هفتاد كس شدند دوازده نقيب از آنها معين كرد . نام نقيبان عباسيان چنين بود : از قبيلهء خزاعه : سليمان بن كثير و مالك بن هيثم و زياد بن صالح و طلحة بن رزيق و عمرو بن اعين . از قبيلهء طى : قحطبه كه نامش زياد بن شبيب بود . از قبيلهء تميم : موسى بن كعب ، ابو عينيه ، و لاهز بن قريظ و قاسم بن مجاشع . همگان از بنى امرء القيس و اسلم بن سلام ، ابو سلام . از قبيلهء بكر بن وائل : ابو داود ، خالد بن ابراهيم ، از بنى عمرو بن شيبان ، برادر سدوس ، و ابو على هروى . به قولى به جاى عمرو بن اعين ، شبل بن طهمان بود و عيسى بن كعب بود ( نه موسى ) و به جاى ابو على هروى ، ابو النجم عمران بن اسماعيل بود كه پدر زن ابو مسلم بود . از حملهء نقيبان هيچكس نبود كه پدرش زنده باشد بجز ابو منصور طلحة بن - رزيق ، پدر زينب خزاعى . وى در نبرد عبد الرحمان بن اشعث حضور داشته بود و صحبت مهلب بن ابى صفره داشته بود و همراه وى نبرد كرده بود ، ابو مسلم در كارها با وى مشورت مىكرد و دربارهء نبردها و غزاها كه ديده بود از او پرسش مىكرد و به كنيه ابو منصور از او پرسش مىكرد ، مىگفت : « اى ابو منصور چه مىگويى و راى تو چيست ؟ » ابو الخطاب گويد : كسى كه به وقت بيعت گرفتن ابو منصور از هاشميان ، حضور داشته بود گويد كه بيعت چنين بود : « با شما بيعت مىكنم بر كتاب خداى